Απολαύστε υπεύθυνα!


Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Εμβαθύνοντας στα ειδικά που καθορίζουν έως σήμερα το γενικό

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Φιντέλ Κάστρο: Ιδεολογική και πολιτική παρακαταθήκη
Τρίτη 7 Μάρτη, στις 7:00 το απόγευμα,
στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο “Αντώνης Τρίτσης”, Ακαδημίας 50

Με αφορμή τον θάνατο του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, πριν τρεις μήνες, τα κυρίαρχα ΜΜΕ, παγκόσμια και για βδομάδες, επιδόθηκαν σε μια πρωτοφανή επικοινωνιακή επέλαση παραπληροφόρησης, αμαύρωσης και χλευασμού της ζωής και του έργου του Φιντέλ Κάστρο, αλλά και συνολικά της Σοσιαλιστικής Κούβας η οποία φέρει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του.
Ο ορυμαγδός αυτός αποδεικνύει ότι, ακόμα και μετά τη φυσική αποχώρηση του Φιντέλ, η μορφή και η κληρονομιά του εξακολουθούν να προκαλούν τρόμο στους δυνάστες των λαών της Γης.  
Η επίθεση αυτή δεν πέρασε “αναίμακτα”. Από την πρώτη στιγμή, σε όλο το “παγκόσμιο χωριό”, αμέτρητοι φορείς και συλλογικότητες αλλά και αυθόρμητα απλοί άνθρωποι σήκωσαν –με επιτυχία– το δικό τους επικοινωνιακό αντάρτικο”: δημόσιες συλλογικές εκδηλώσεις, επίμονες και εκπληκτικά εύστοχες παρεμβάσεις στα μέσα δικτύωσης, προσωπικές, ανθρώπινες, “από-καρδιάς” συζητήσεις στον κύκλο τους. Υπερασπίστηκαν τον δικό τους Φιντέλ. Του έκαναν αμέτρητα πολιτικά μνημόσυνα, χωρίς φανφάρες και τυπικότητες, καθόλου στη λογική “περασμένα-μεγαλεία-και-διηγώντας-τα-να-κλαις” αλλά ως συνάξεις ελπίδας και προετοιμασίας των αγώνων του παρόντος και του μέλλοντος.
Αυτή η αγάπη, ο σεβασμός και η αλληλεγγύη, προς τη μορφή του Comandante, δεν είναι τυχαία. Παρά το δολοφονικό εμπάργκο που, επί σχεδόν 60 χρόνια, εξακολουθεί και σήμερα να στραγγαλίζει το Νησί της Επανάστασης, παρά την πολύμορφη υπονομευτική δραστηριότητα, παρά τις καταστροφολογικές  προβλέψεις –εχθρών και άσπονδων φίλων–, η Κουβανική Επανάσταση παραμένει ζωντανή και ακατάβλητη. Ακτινοβολεί ελπίδα, έμπνευση και διδάγματα στους λαούς όλης της Γης. Δεν είναι μόνο η Κούβα που έχει ανάγκη –και αξίζει– την ανεπιφύλακτη αλληλεγγύη μας. Περισσότερο έχουμε, όλοι εμείς, ανάγκη –ειδικά στους σκοτεινούς και φαινομενικά απέλπιδες καιρούς που ζούμε– να μελετήσουμε ουσιαστικά τα διδάγματα της.     
Σε αυτή τη λογική ο Σύλλογος διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης – “ΓΙΑΝΗΣ ΚΟΡΔΑΤΟΣ” και ο Πολιτιστικός Σύλλογος - “Χοσέ Μαρτί” διοργανώνουν εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «Φιντέλ Κάστρο: Ιδεολογική και πολιτική παρακαταθήκη». Βάση της εκδήλωσης θα αποτελέσουν τέσσερις θεματικές εισηγήσεις:
·         «Φιντέλ Κάστρο και Χοσέ Μαρτί» – Μαρία Καϋμενάκη
·         «Η διεξαγωγή της επανάστασης» – Δημήτρης Καλτσώνης
·         «Ο διεθνισμός: ένα νησί σε τέσσερις ηπείρους» – Λάζαρος Κικίδης
·         «Πολιτική συνείδηση και σοσιαλιστική οικοδόμηση» – Νατάσα Τερλεξή
Θα ακολουθήσουν ερωτήσεις και συζήτηση με τους συμμετέχοντες.

Η εκδήλωση προφανώς αποτελεί απλά μια μικρή και πρωτόλεια συμβολή στον παραπάνω στόχο μελέτης του κουβανικού παραδείγματος. Μια συμβολή όμως αναγκαία και επίκαιρη, στην προσπάθεια που ελπίζουμε να αγκαλιάζεται ολοένα από περισσότερους φορείς και πρόσωπα, να βαθαίνει διαρκώς στην ουσία, να εξερευνά στην πορεία περισσότερες πτυχές.

Η εκδήλωση γίνεται με τη στήριξη της Πρεσβείας της Κούβας.


23/2/2017
Σύλλογος διάδοσης της μαρξιστικής σκέψης – “ΓΙΑΝΗΣ ΚΟΡΔΑΤΟΣ”
Πολιτιστικός Σύλλογος “Χοσέ Μαρτί”

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ο Τσε, ο Φιντέλ και η Περεστρόικα

Τα σχήματα της Θέσης και της Αντίθεσης πιθανότατα μπορούν να φτάσουν στην σύνθεση αν συζητάμε για την επιλογή πατατοκεφτέδες ή πατάτες τηγανιτές. Υπάρχουν όμως και οι αντιθέσεις που είναι αμείλικτες. Μία τέτοια αντίθεση είναι αυτή μεταξύ του σοσιαλιστικού ενθουσιασμού και των ευφάνταστων πριμ ως δύναμη κίνησης της παραγωγής. Εκεί ξεκάθαρα μιλάμε για 2 διαδικασίες που σφυρηλατούν άλλους τύπους ανθρώπου.

Ο άνθρωπος που θα συλλέξει στο χωράφι φρούτα με σκοπό να  φτάσουν αυτά σε όλα τα νηπιαγωγεία της χώρας διαφέρει προφανώς απ’ αυτόν που κινητοποιείται από πριμ που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική παραγωγή. Πριμ που μαγειρεύτηκαν από κάποιον που ο πισινός του ιδρώνει μόνο στην καρέκλα όπου μαγειρεύει τα λογιστικά ώστε  να εξαπατήσει την ίδια του την χώρα.

Με λίγα λόγια ο Τσε δεν ήταν αδαής που δούλευε και ο ίδιος στις βιομηχανίες , που απεχθανόταν την εισαγωγή καπιταλιστικών νορμών στην παραγωγή. Κατανοούσε ότι ένα διαφορετικό σύστημα δεν πρέπει αρκεστεί στην αναδιανομή του πλούτου αλλά οφείλει πρωτίστως να διαπαιδαγωγήσει άλλους τύπους ανθρώπου.

Ευτυχώς οι Κουβανοί κατάλαβαν έγκαιρα τι σημαίνει Περεστρόικα και πέταξαν από πάνω τους τις παθογένειες των στελεχών που συμπεριφέρονται σαν λογιστές αποκομμένοι από την ιδέα της οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας.

Γι’ αυτό σήμερα η Κούβα διεξάγει έρευνες για υδρογονάνθρακές στα χωρικά της ύδατα με σκοπό να ικανοποιήσει τις ανάγκες του λαού της ενώ η Ρωσία του καλού χριστιανού Πούτιν απελπισμένα ψάχνει να φτιάξει αγωγούς για να πουλήσουν οι ολιγάρχες το φυσικό της αέριο ,που κάποτε θέρμαινε και ηλεκτροδοτούσε  δωρεάν το λαό της Σοβιετικής Ένωσης, στις αγορές των ευρωπαίων καταναλωτών.

Γι’ αυτό   νότια της Κύπρου μας ετοιμάζουν γενικευμένη σύγκρουση ώστε να σκοτωθούμε για να είναι Έλληνας δισεκατομμυριούχος που θα αυξήσει τα δισεκατομμύρια του από το πετρέλαιο και όχι Τούρκος.

Γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο που αύριο στα μανταλάκια θα δεις εξώφυλλα εφημερίδων που μιλάνε για χρησμούς, προφητείες και κάθε λογής σαχλαμάρα ώστε παραδομένη στην αμάθεια και στην ποδαρίλα του Χίου , του Πρέκα,  των τηλεκατίνων της κλειδαρότρυπας και της συνομωσιολογίας να αναμένει το Έθνος το πλήρωμα.

Ας παραθέσουμε τώρα τα λόγια κάποιου που όπως δήλωσε η τύχη τον έσωσε από μία εξασφαλισμένη ζωή στον πλούτο. Κάποιον που έβλεπε τα όνειρα του να γίνονται πραγματικότητα στα εγκαίνια σχολείων και νοσοκομείων.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Μια δυναμική και πεισματάρα μειοψηφία στον Κυβερνοχώρο

   Σ' ένα από τα τελευταία άρθρα του ο Φιντέλ αναφέρθηκε στην τηλεμαχία Τραμπ-Κλίντον και επισήμανε το πόσο παραπολιτικά αυτό κινήθηκε χωρίς να θίξει οποιοδήποτε ουσιαστικό ζήτημα.
Αλλού είχε αναφερθεί στις ιστορικές ακροβασίες του Obama στην ομιλία του στην Αβάνα, στην ανάγκη να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να είμαστε μαρξιστές-λενινιστές. Τα άρθρα του ήταν μία όαση στον οχετό παραπολιτικών, κιτρινισμού και κανιβαλισμού που ευτελίζει το δημόσιο διάλογο.

Το κενό βέβαια δεν είναι ανεκπλήρωτο η Κούβα έχει μία νέα γενιά φλογερών επαναστατών που θα πολεμούν μέχρι να σβήσει ο ήλιος και να στεγνώσει η θάλασσα. Δοσμένοι ολοκληρωτικά στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού κρατάνε τις επιτροπές υπεράσπισης της Επανάστασης και τα Συνδικάτα μαζικά και ολοζώντανα. 46.000 λαϊκές συνελεύσεις λειτουργούν και παρεμβαίνουν σήμερα στα κοινά του νησιού.

Η Επανάσταση είναι ολοζώντανη στην Rafaela, τον Nini και τον Raidel. Στους Κουβανούς γιατρούς που θεραπεύουν αρρώστους στην Αφρική, στους Ολυμπιονίκες, στους αγρότες και τους επιστήμονες.
Σε όλους όσους δεν παραμυθιάζονται και ξέρουν πως η Αυτοκρατορία δεν τους βλέπει παρά μόνο ως μία ευκαιρία για επέκταση και επενδύσεις.

Όποιος πιστεύει ότι ο λαός που ξεπέρασε βασιζόμενος στις δυνατότητές του τις τρομακτικές ανατροπές της δεκαετίας του 90 όπου ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε απλά θα νομοθετήσει την κατάλυση του σοσιαλισμού είναι γελασμένος.

Ο Fidel έκανε κάτι μοναδικό μπροστά στις ανατροπές στην Σοβιετική Ένωση είπε στον λαό του ότι οι δειλοί επιστρέφουν στην σκλαβιά και οι γενναίοι συνεχίζουν τον αγώνα. Φυσικά ο λαός επέλεξε το δεύτερο ακόμα και όταν αυτό σήμαινε ότι θα τρέφονται με μία χούφτα ρύζι και ένα αυγό.

Η Κούβα σε καμία περίπτωση δεν μοιρολατρεί,  δεν το έκανε ποτέ. Έχει επεξεργασμένες θέσεις με στόχευση ένα σοσιαλισμό όπου οι άνθρωποι θα ευημερούν. Παράλληλα προσπαθεί να γίνει ο καταλύτης των εξελίξεων που αφορούν στην ενοποίηση της Λατινικής Αμερικής ενώ ταυτόχρονα δεν κάνει εκπτώσεις στις σχέσεις της με τις Η.Π.Α.

Αποτίουμε λοιπόν ένα Αντίο σ' έναν άνθρωπο που αναδείχτηκε και εξυψώθηκε καθώς υλοποίησε τους ανεκπλήρωτους πόθους του λαού του και προσέφερε τα πάντα στην υπεράσπιση της Επανάστασης.

Εν συνεχεία εγγυόμαστε πως απ' όλα τα πόστα θα υπερασπιζόμαστε το παρελθόν , το παρόν και το μέλλον της Κουβανικής Επανάστασης. Στην προσπάθεια αυτή θα έχουμε απέναντί μας πολλούς με επιλεκτικές ευαισθησίες και χυδαίους κανιβάλους αλλά αφού ο Φιντέλ από την Αβάνα ως το Βήμα του Ο.Η.Ε. υπερασπίστηκε τα δικαιώματα της ανθρωπότητας το ίδιο θα κάνουμε και εμείς.

Red solidaria Griega

Το παραπάνω διαβάστηκε στις εκδηλώσεις προς τιμήν του FIDEL στον Κινηματογράφο Αλκυωνίς 





Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

En la mayoría de los países de América Latina y África, para construir una escuela, una ONG detrás de la cual se encuentra un gran capitalista que, con actividades paralelas, se aprovecha de la riqueza del país y quiere mantener buenas relaciones con los gobiernos corruptos, debe hacer una donación que le proporcionará un alivio de impuestos, inmunidad y la simpatía de los subordinados que gracias al benefactor aseguraron un edificio escolar.

En los países del Tercer Mundo para que los niños sean vacunados, hay que comprar cuadernos de Unicef, ​​y para que beban agua hay que consumir algún producto de alguna multinacional “bondadosa”.

Sin embargo, en Cuba de Fidel no hacen falta benefactores. El Estado atiende a todos los niños, a las familias, a toda la población. Este maldito “destino de los pobres” ha sido abolido hace mucho tiempo.

En Cuba de Fidel América ha impuesto un embargo de sanciones económicas donde no hay excepciones ni a la importación de medicamentos. No acepta la importación de automóviles de Japón, incluso si tienen níquel cubano. En serio, ¿qué país podría hacer frente a esta barbarie?

Por lo tanto, Fidel no fue ni una personalidad ambigua ni dictador; fue él que hizo realidad los sueños de los humildes para que trabajen sus tierras y que no los discriminen por color. Estableció un régimen en el que la participación en las decisiones colectivas empieza por las asambleas en los barrios, las asambleas de trabajadores, mujeres y jóvenes y alcanza las instituciones superiores que legislan.

En realidad, si este país tuviera más bienes materiales, podría llegar más a su pueblo y no había grandes depósitos en bancos suizos.
Un hombre que aceleró a nivel mundial la eliminación de la discriminación por color, movilizó a su pueblo que ofrezca servicios médicos a todo el mundo. Ayudó a reducir drásticamente el analfabetismo en toda América Latina y reveló muchas veces la hipocresía de los grandes países contra los pobres. Fue sin duda uno de los que ayudaron a la humanidad a avanzar y dejar atrás la pobreza y las supersticiones.

Vale la pena que todos los que con intenciones puras desean acercarse a Fidel como humano lean Chomsky, que vean documentales de Michael Moore, que reflexionen sobre cómo logró un país antaño del Tercer Mundo progresar hasta tal punto que ni Unesco ni Unicef ​​ pueden negar.

VIVA FIDEL


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

FIDEL CASTRO RUZ

Στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής για να χτιστεί ένα σχολείο θα πρέπει μία ΜΚΟ πίσω από την οποία βρίσκεται ένας μεγαλοκαπιταλιστής που σε παράλληλες δραστηριότητες εκμεταλλεύεται τον πλούτο της χώρας και θέλει να κρατάει καλές σχέσεις με τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις να κάνει για το θεαθήναι μια δωρεά που θα του εξασφαλίσει φοροαπαλλαγές, ασυλία και συμπάθεια στους υποτελείς που χάριν στον ευεργέτη εξασφάλισαν ένα σχολικό κτήριο.

Για να κάνουν τα παιδιά εμβόλιο στις χώρες του Τρίτου Κόσμου θα πρέπει ν’ αγοράσουμε τετράδια Unicef  και για να πιούν νερό να καταναλώσουμε κάποιο Προϊόν κάποιας ψυχοπονιάρας πολυεθνικής.
Στην Κούβα του Φιντέλ όμως δεν χρειάζονται ευεργέτες το Κράτος μεριμνά για όλα τα παιδιά , για τις οικογένειες για όλο τον πληθυσμό το καταραμένο όπου φτωχός και η μοίρα του έχει καταργηθεί προ πολλού.

Στην Κούβα του Φιντέλ η Αμερική έχει επιβάλλει ένα εμπάργκο οικονομικών κυρώσεων που δεν κάνει εξαιρέσεις ούτε στην εισαγωγή φαρμάκων. Δεν δέχεται εισαγωγές αυτοκινήτων ακόμα και από την Ιαπωνία αν αυτές έχουν Κουβανικό νικέλιο. Αλήθεια ποια χώρα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε αυτήν την βαρβαρότητα?

Ο Φιντέλ λοιπόν δεν ήταν ούτε διφορούμενη προσωπικότητα, ούτε δικτάτορας ήταν ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα τα όνειρα των ταπεινών να δουλεύουν την γη τους , να μην τους διαχωρίζουν με βάση το χρώμα. Έστησε ένα Πολίτευμα όπου η συμμετοχή στις συλλογικές αποφάσεις ξεκινάει από τις οργανώσεις στις γειτονιές , στις συνελεύσεις των εργατών,  των γυναικών και της νεολαίας και φτάνει στα ανώτερα όργανα όπου νομοθετούν.

Πραγματικά αν αυτή η χώρα είχε περισσότερα υλικά αγαθά θα έφταναν περισσότερα και στον λαό της δεν έχει μεγαλοκαταθέτες στην Ελβετία.
Ένας άνθρωπος που επιτάχυνε σε παγκόσμια κλίμακα την εξάλειψη των διακρίσεων με βάση το χρώμα, κινητοποίησε τον λαό του να προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε όλα τα μήκη της γης. Βοήθησε στην δραστική μείωση του αναλφαβητισμού σε όλη την Λατινική Αμερική  και ξεμπρόστιασε πάμπολλες φορές την υποκρισία των μεγάλων κρατών ενάντια στα φτωχά Κράτη σίγουρα είναι από αυτούς που βοηθάνε την ανθρωπότητα να  προοδεύει και να αφήνει πίσω της την ένδεια και τις δεισιδαιμονίες.

Αξίζει να όλοι όσοι με αγνές προθέσεις θέλουν να προσεγγίσουν τον άνθρωπο Φιντέλ να διαβάσουν τον Chomsky, να δουν ντοκιμαντέρ του Michael Moore να συλλογιστούν πως κατάφερε μια κάποτε  τριτοκοσμική χώρα να προοδεύσει σε βαθμό που ούτε η Unesco και η Unicef δεν μπορούν να το αρνηθούν.

Όσοι πάλι απλά βρουν άλλη μια ευκαιρία να στάξουν το μίσος τους καλά θα κάνουν να το στάξουν πολύ και εμφανώς γιατί τους βάλανε τα Μ.Μ.Ε. στην διαδικασία να κατηγορούν τον Trump για μίσος και ρατσισμό  και ξέχασαν πως είναι να έρπεσαι.

VIVA FIDEL


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Καλώς ήρθες Παλαιέ και νέε Πλανητάρχη.

Ο Ομπάμα χάριν στα Social Media και τα Μ.Μ.Ε. παρουσιάστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία όλα αυτά τα χρόνια ως ένας cool  τύπος με απαράμιλλο attitude που θα μπορούσαμε να δούμε στον δρόμο και να τον χαιρετήσουμε με χαιρετούρα στάση και ύφος U.S. που είσαι δικέ μου.

Παρ’ όλα  αυτά επειδή ο Ομπάμα ήταν ο Πλανητάρχης μας ας μην ξεχνάμε πως η επιθετική και επεμβατική πολιτική της κυβέρνησής του βύθισε στο Χάος την Λιβύη, την Συρία , την Αίγυπτο και την Ουκρανία ενώ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν καθόλου δεν βελτίωσε την κατάσταση με εξαίρεση την παραγωγή οπίου!

Επίσης στην Χώρα του cool προέδρου οι φυλακές είναι ασφυκτικά γεμάτες, οι μαύροι δολοφονούνται από την αστυνομία κατά συρροή και οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Φυσικά αυτή η απέχθεια μεταφράστηκε και στην εκλογή ενός αδιανόητα ρατσιστή τσαρλατάνου ως προέδρου των Η.Π.Α..

Το πιο ενδιαφέρον εδώ βέβαια είναι οι αντιδράσεις εφημερίδων , free press και site που δεν βλέπουν ότι το ιερατείο της Ε.Ε.  χτίζει παντού φράχτες και  προκαλεί υγρούς τάφους. Αγνοούν ότι στα σύνορα με το Μεξικό οι κάλυκες είναι και πριν έρθει ο Εωσφόρος Trump σύνηθες καλωσόρισμα για τους μετανάστες. Αυτοί που λίγο ως πολύ παρουσιάζουν κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί ως ένα ποταπό μίασμα και μας επιβάλλουν τους χυδαίους ελιτιστές θαμώνες του Κολωνακίου ως διανοητές κατηγορούν τον Trump ως ρατσιστή .

Ακόμα περισσότερο βέβαια το αγνό μίσος μας το  αξίζουν οι πληρωμένοι δημοσιολόγοι του Σύριζα που δεν καταλαβαίνουν γιατί ο Obama δεν είναι καλοδεχούμενος και κατηγορούν κάθε αντίδραση ως démodé, άκαιρη και αχρείαστη. Τόσο ξετσίπωτοι είναι οι μετακλητοί, παρατρεχάμενοι και λοιποί απολογητές του πιο ισοπεδωτικού μνημονίου.

Σε κάθε περίπτωση ο τρόπος να πάρουν δρόμο δεν έχει  εφευρεθεί και λογικά δεν θα πάρουν από το λαό αλλά ως αχρείαστοι αυλοκόλακες θα παραδώσουν την σκυτάλη στον Μητσοτάκη (τόσους συγγενείς πολιτικούς ούτε ο Κιμ). Παρ’ όλα αυτά όμως αυτή η ντροπή που λέγεται Σύριζα πρέπει να λάβει ένα πολιτικό τέλος γιατί η αλητεία της έχει γονατίσει την κοινωνία.

Συνολικότερα λοιπόν το Δόγμα που προωθείται και λέει Συνδικα(ληστές), ψεκασμένοι , μαζί με τους φασιστές και τους ολοκληρωτικούς αφήστε εμάς τους τεχνοκράτες φιλελεύθερους φίλους των ΕΣΠΑ να σας σώσουμε έχει αποτύχει δραματικά.

 Σε όλο τον Δυτικό Πολιτισμό αναβιώνει μια νοσταλγία είτε αριστερό πατριωτική είτε δεξιό εθνική που αγνοεί πλήρως τις αλλαγές  που σε κάθε περίπτωση απαιτούν συνεργασίες και σχέσεις πολλών Κρατών χωρίς ρομαντικές ψευδαισθήσεις εθνών-κρατών και στρατιωτικοποιημένων σοσιαλισμών. Πραγματικά ο Trump που ήρθε, ο Πούτιν που καθιερώνεται , ο αχαλίνωτος Ergogan ,η βιαστική Λεπέν και τα φονταμενταλιστικά τέρατα του Isis προδιαγράφουν ένα ζοφερό μέλλον.